Theo Bakker
Stadsdichter van Harderwijk (2013-2016)
Press Baker Theo Bakker Gedichten Column Contact

THUIS

Een oude man loopt dwalend door de gangen

zijn laatste stappen op een levenspad

gedreven toch nog door een groot verlangen

het leven dat hij zo heeft liefgehad


Niet dat hij nog zal vinden wat hij zoekt

tot hij tenslotte zwicht

en ’t zachte neonschijnsel brengt genadeloos elke keer

zijn vrucht’loos pogen aan het licht


De schouders en het hoofd gekromd

de hand niet meer zo vast als toen

zijn mond ineen gevallen murmelend en week

dat alles tekent toch zijn hoge ouderdom


De scherpe kantjes van zijn zinnen afgesleten

vroeger, nog niet zolang  gelee, toen was zijn wil nog wet

nu brengt een zuster hem, soms onder zachte dwang

ook als hij dat niet wil, toch naar bed


Zo zonder vrouw en kind en eigen om zich heen

voelt hij zich tussen velen

toch soms zo moederziel alleen


En sluit hij ’s avonds laat vermoeid zijn ogen

dan blijft een beeld hem helder voor zijn geest

een herinnering aan vroeger thuis is nooit vervlogen

en soms is het alsof hij nooit is weggeweest



Dit gedicht is geïnspireerd op een dementeerde patiënt in een verpleeghuis die 's avonds op zoek is naar zijn huis.

Thuis_900x675.jpg